Ruim een jaar geleden is de droom van Jochem (44), Judith (41), Hugo (10) en Nora (8) in vervulling gegaan. Sindsdien wonen en leven zij in hun camper en reizen met het hele gezin de wereld rond. Maar hoe zijn zij gekomen tot deze beslissing? Geven ze onderweg les aan hun kinderen? Are they living their dream? Of valt het avontuur vies tegen? Hun verhaal mag ik met je delen om jou te inspireren je dromen na te jagen en te leren durven doen. En zoals Jochem zegt: “Wij gunnen iedereen een leven waarbij je durft te kiezen voor hetgeen jij zelf wilt. Spijt zul je niet krijgen, als je jouw dromen volgt.” 

Een stukje voorgeschiedenis

Jochem vertelt. “In 2018 zijn we met de kinderen 4 maanden op reis gegaan naar Nieuw-Zeeland en Amerika. Ook daar hebben we gereisd met een camper. Die 4 maanden hebben we als heel fijn en bijzonder ervaren. Natuurlijk omdat de bestemmingen bijzonder mooi waren, maar vooral door de kostbare tijd die we samen doorbrachten. Het deed ons beseffen dat we ons leven in NL fijn vonden maar misschien niet helemaal past bij de manier hoe wij willen leven.”

“We hadden allebei een drukke baan, een leuk en druk sociaal leven, de kinderen werden ouder en kregen het ook steeds drukker met school, verenigingen en vriendjes. We wilden ons leven meer inrichten zoals wij dit voor ons zien en minder conform de verwachtingen van anderen leven. Of zoals het vaak genoemd wordt, weer meegaan in de ‘ratrace’. Daarom besloten we vaker te gaan kiezen voor dingen die wij zelf wilden en ‘nee’ te zeggen tegen verwachtingen van anderen.”

“Een voorbeeld daarvan is het starten met het hebben van zogenaamde, gezinsdagen. Dagen waarop we ‘nee’ zeiden tegen andere afspraken omdat we die dagen samen leuke dingen wilden gaan doen. Onze huidige reis en droom is eigenlijk uit die reis in 2018 ontstaan. We wilden graag nog een keer een langere periode echt samen zijn maar dan nog net iets drastischer. Wat we precies wilden, wisten we toen nog niet, maar we besloten wel om alles even achter ons te laten en te zien wat er op ons pad zou komen. Zo besloten we ons huis te verkopen en onze banen op te zeggen. Op naar het avontuur en genieten van de schaarse tijd die je samen hebt!” 

“En dat is meer dan gelukt! We zijn al ruim een jaar op reis en ons avontuur is nog niet voorbij. Zo hebben we samen al flink wat landen gezien. Denk aan: Zweden, Noorwegen, Denemarken, Oostenrijk, Slovenië, Kroatië, Italië, Frankrijk, Monaco, Spanje en Portugal. Ook de kinderen vinden dit leven geweldig. Het is een jaar geweest met heel veel avonturen, wat ons als gezin sterker heeft gemaakt. Een herinnering voor het leven voor ons alle vier!”

Het leven in een camper

“Een jaar samenleven in een camper is best een hele intense manier van leven. Aan de ene kant is het leven simpel. Veel uitdagingen, zorgen en planningen die we in Nederland hadden hebben we simpelweg niet meer. In plaats daarvan is een leven gekomen vol eenvoud en afwisseling. Afwisseling in de plek waar we zijn, de mensen om ons heen en natuurlijk de ervaringen & belevenissen die we meemaken.”

“We voelen dat we écht elke dag leven. Simpel, boeiend en afwisselend tegelijk. We hebben de vrijheid om elke keer opnieuw samen te kiezen hoe we de dag (of de komende periode) willen leven. En daar doen we het voor. Natuurlijk is dit niet altijd leuk of spannend. Soms zijn er ook saaie dagen, zijn we de kleine ruimte zat, of missen we een vaste plek. Wij vinden dat dit er ook mag zijn. We wilden ooit de sleur van ons leven doorbreken en wat ons betreft is dat meer dan gelukt. We zijn er trots op!”

School

“De kinderen krijgen elke dag van ons les en we volgen voor een groot deel het schoolprogramma zoals ze dat in Nederland op school ook zouden krijgen. Denk aan vakken als; rekenen, taal en spelling. Daarnaast geven we les in vakken die ze graag zelf willen volgen en die direct toepasbaar zijn. Zoals natuur, techniek en Engels. De komende tijd willen we ook meer aandacht gaan besteden aan belangrijke ‘soft skills’ zoals beter emoties leren herkennen en omgaan met emoties, ademhalingstechnieken en kindermeditaties (mindgym). De kinderen hebben dat vak ‘gevoelie-poelie’ genoemd, haha!”

“Het lesgeven gaat voor 90% van de tijd erg goed. We kunnen de kids echt aandacht geven en we weten beter wat ze leuk vinden, waar ze goed of minder goed in zijn dan voorheen. Daarnaast weten de kinderen ook beter waar onze kracht en zwaktes als ouders zitten. Soms best confronterend. Wie heeft het meeste geduld, wie kan dit het beste uitleggen, ze weten prima wie ze moeten hebben voor hun vragen!”

Het thuisfront

“Met vriendjes in NL houden de kinderen vooral contact via Whatsapp. In het begin wilden ze ook nog wel eens videobellen maar dat vinden ze nu toch minder fijn. Af en toe zijn we in Nederland en spreken ze af met hun vriendjes of doen ze weer mee met bijvoorbeeld een voetbaltraining. Het is ongelofelijk leuk en bijzonder om te zien hoe makkelijk ze weer verder gaan waar ze gebleven waren. Ze hebben nog steeds veel goede vrienden in Nederland.”

“Naast de vrienden in Nederland hebben we ook veel samen gereisd met andere gezinnen. Zowel wij als de kinderen hebben daardoor echt nieuwe vriendschappen gemaakt. Reizende gezinnen die we in 5 verschillende landen hebben gezien, die we in NL weer hebben opgezocht en waar we echt vriendschappen mee hebben opgebouwd. Je hebt zoveel mooie herinneringen samen. Dus ook sociaal voor de kinderen, waar we ons in het begin best zorgen over maakten (zijn er wel andere reizende kinderen), heeft dit enorm goed uitgepakt. Ze hebben nog steeds hun ‘oude’ vrienden en er zijn nieuwe vrienden bijgekomen.”

Belangrijke levenslessen

“Het belangrijkste wat de kinderen het afgelopen jaar hebben geleerd is contact maken met mensen. Ze stappen nu zonder problemen af op andere kinderen of volwassenen ondanks de taalbarrière, stellen vragen of vertellen enthousiast over onze manier van leven, en ze durven Engels te praten met iedereen. De mooiste levenslessen zitten dus wat ons betreft in het contact met anderen. Je merkt echt dat ze begrijpen dat er veel meer op de wereld is dan Nederland en dat nieuwe contacten en nieuwe belevenissen tot mooie dingen kunnen leiden. De kinderen vinden dit inmiddels ook een hele normale manier van leven en willen vooralsnog niet terug naar een huis in Nederland.”

Living the dream?

“Jazeker en misschien toch ook weer niet ;). We leven op dit moment zeker de droom die we altijd hadden. En het is in werkelijkheid ook zoals we er van tevoren droomden. Mooie plekken bezoeken, alle tijd samen, controle over je eigen agenda, kinderen zien genieten en groeien en samen het avontuur aan gaan. Maar door je droom te leven ontstaan er gelukkig ook weer nieuwe inzichten en eigenlijk ook weer nieuwe dromen.”

FREEFAMILYLIFE gaat dan ook niet alleen om deze reis, maar ook om te tijd na de reis. We willen blijven werken aan een zo vrij mogelijk gezinsleven waarin we onze dromen najagen. Een leven waar we allemaal blij van worden, of dat nu in een huis in NL is of in een camper op reis. Nieuwe dromen die nu ontstaan zijn bijvoorbeeld hoe en waar we in de toekomst in NL willen wonen zonder te vervallen in oude patronen. Mooi om over na te denken.”

Durven doen

“We kunnen nu heel makkelijk zeggen, doen! Maar zo werkt het vaak niet of misschien toch wel? Wij gunnen iedereen een leven waarbij je durft te kiezen voor hetgeen jij zelf wilt. Natuurlijk moet je af en toe luisteren naar je omgeving maar kies vooral ook je eigen weg, ook als dit niet past bij de verwachtingen van anderen. Durf te dromen, en durf je dromen waar te maken. Spijt zul je niet krijgen als je je dromen volgt.”

Meer weten over FREEFAMILYLIFE?
Klik hier om direct naar hun Instagram account te gaan.

close

Hi Freedomchaser

Mis geen enkel nieuwtje

Wees gerust, ik spam je niet!
Lees het privacybeleid voor meer info.

Lees meer

4 Reacties

  1. An intriguing discussion is definitely worth comment. I think that you ought to write
    more on this subject matter, it may not be a taboo matter but
    typically people don’t speak about these subjects. To the next!

    Many thanks!!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.